శివాపరాధ క్షమాపణ స్తోత్రం

శివ అపరాధక్షమాపణ స్తోత్రం మహాదేవుని క్షమాభిక్షించి శరణాగతి ప్రాప్తి కోసం రచించబడిన గొప్ప స్తోత్రం. ఈ స్తోత్రాన్ని ఆదిశంకరాచార్యులు రచించినట్లు భావించబడుతుంది. ఇందులో భక్తుడు తన జీవితంలో తెలియక చేసిన తప్పిదాలు, అపరాధాలు, శివుని పట్ల అజ్ఞానవశంగా జరిగిన ఉపేక్షలకు క్షమాపణలు కోరుతూ ప్రార్థిస్తాడు.

ఆదౌ కర్మప్రసంగాత్కలయతి కలుషం మాతృకుక్షౌ స్థితం మాం
విణ్మూత్రామేధ్యమధ్యే కథయతి నితరాం జాఠరో జాతవేదాః ।
యద్యద్వై తత్ర దుఃఖం వ్యథయతి నితరాం శక్యతే కేన వక్తుం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 1॥

బాల్యే దుఃఖాతిరేకాన్మలలులితవపుః స్తన్యపానే పిపాసుః
నో శక్తశ్చేంద్రియేభ్యో భవమలజనితాః జంతవో మాం తుదంతి ।
నానారోగాదిదుఃఖాద్రుదిత పరవశః శంకరం న స్మరామి
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 2॥

ప్రౌఢోఽహం యౌవనస్థో విషయ విషధరైః పంచభిర్మర్మసంధౌ
దష్టో నష్టో వివేకః సుతధన యువతిస్వాదు సౌఖ్యే నిషణ్ణః ।
శైవేచింతావిహీనం మమ హృదయమహో మానగర్వాధిరూఢం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 3॥

వార్ధక్యే చేంద్రియాణాం విగలగతిమతిశ్చాధి దైవాదితాపైః
ప్రాప్తై రోగైర్వియోగైర్వ్యసన కృశతనోర్జ్ఞప్తి హీనం చ దీనమ్ ।
మిథ్యామోహాభిలాషైర్భ్రమతి మమ మనో ధూర్జటేర్ధ్యానశూన్యం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 4॥

స్నాత్వా ప్రత్యూషకాలే స్నపనవిధివిధౌ నాహృతం గాంగతోయం
పూజార్థం వా కదాచిద్బహుతరగహనేఽఖండ బిల్వీదళంవా ।
నానీతా పద్మమాలా సరసి వికసితా గంధపుష్పైస్త్వదర్థం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 5॥

దుగ్ధైర్మధ్వాజ్యయుక్తైర్దధి గుడసహితైః స్నాపితం నైవ లింగం
నో లిప్తం చందనాద్యైః కనకవిరచితైః పూజితం న ప్రసూనైః ।
ధూపైః కర్పూరదీపై ర్వివిధరసయుతైర్నైవ భక్ష్యోపహారైః
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 6॥

నో శక్యం స్మార్తకర్మ ప్రతిపదగహనే ప్రత్యవాయాకులాఢ్యే
శ్రౌతే వార్తా కథం మే ద్విజకులవిహితే బ్రహ్మమార్గానుసారే ।
తత్వోఽజ్ఞాతే విచారైః శ్రవణమననయోః కిం నిదిధ్యాసితవ్యం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 7॥

ధ్యాత్వా చిత్తే శివాఖ్యం ప్రచురతరధనం నైవ దత్తం ద్విజేభ్యో
హవ్యం తే లక్షసంఖ్యైర్హుత వహవదనే నార్పితం బీజమంత్రైః ।
నో తప్తం గాంగతీరే వ్రతజపనియమైః రుద్రజాప్యైర్న జప్తం
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 8॥

నగ్నో నిఃసంగశుద్ధస్త్రిగుణవిరహితో ధ్వస్తమోహాంధకారో
నాసాగ్రన్యస్తదృష్టిర్విదిత భవగుణో నైవ దృష్టః కదాచిత్ ।
ఉన్మన్యాఽవస్థయా త్వాం విగతగతిమతిః శంకరం న స్మరామి
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 9॥

స్థిత్వా స్థానే సరోజే ప్రణవమయ మరుత్కుంభితే సూక్ష్మమార్గే
శాంతే స్వాంతే ప్రలీనే ప్రకటితవిభవే దివ్యరూపేఽ శివాఖ్యే ।
లింగాగ్రే బ్రహ్మవాక్యే సకలతనుగతం శంకరం న స్మరామి
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 10॥

హృద్యం వేదాంతవేద్యం హృదయసరసిజే దీప్తముద్యత్ప్రకాశం
సత్యం శాంతస్వరూపం సకలమునిమనఃపద్మషండైకవేద్యమ్ ।
జాగ్రత్స్వప్నే సుషుప్తౌ త్రిగుణవిరహితం శంకరం న స్మరామి
క్షంతవ్యో మేఽపరాధః శివ శివ శివ భో శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 11॥

చంద్రోద్భాసితశేఖరే స్మరహరే గంగాధరే శంకరే
సర్పైర్భూషితకంఠకర్ణవివరే నేత్రోత్థవైశ్వానరే ।
దంతిత్వక్కృతసుందరాంబరధరే త్రైలోక్యసారే హరే
మోక్షార్థం కురు చిత్తవృత్తిమమలామన్యైస్తు కిం కర్మభిః ॥ 12॥

కిం యానేన ధనేన వాజికరిభిః ప్రాప్తేన రాజ్యేన కిం
కిం వా పుత్రకలత్రమిత్ర పశుభిర్దేహేన గేహేన కిమ్ ।
జ్ఞాత్వైతత్క్షణ భంగురం సపది రే త్యాజ్యం మనో దూరతః
స్వాత్మార్థం గురువాక్యతో భజ భజ శ్రీపార్వతీవల్లభమ్ ॥ 13॥

పౌరోహిత్యం రజనిచరితం గ్రామణీత్వం నియోగో
మాఠాపత్యం హ్యనృతవచనం సాక్షివాదః పరాన్నమ్ ।
బ్రహ్మద్వేషః ఖలజనరతిః ప్రాణినాం నిర్దయత్వం
మా భూదేవం మమ పశుపతే జన్మజన్మాంతరేషు ॥ 14॥

ఆయుర్నశ్యతి పశ్యతాం ప్రతిదినం యాతి క్షయం యౌవనం
ప్రత్యాయాంతి గతాః పునర్న దివసాః కాలో జగద్భక్షకః ।
లక్ష్మీస్తోయతరంగభంగచపలా విద్యుచ్చలం జీవితం
తస్మాన్మాం శరణాగతం కరుణయా త్వం రక్ష రక్షాధునా ॥ 15॥

కరచరణకృతం వాక్కాయజం కర్మజం వా
శ్రవణనయనజం వా మానసం వాఽపరాధమ్ ।
విహితమవిహితం వా సర్వమేతత్క్ష్మస్వ
జయ జయ కరుణాబ్ధే శ్రీమహాదేవ శంభో ॥ 16॥

॥ ఇతి శ్రీమద్ శంకరాచార్యకృత శివాపరాధక్షమాపణస్తోత్రం సంపూర్ణమ్

ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తి భావంతో, నిత్యం లేదా ప్రదోష కాలంలో చదివితే, శివుడి అపారమైన కరుణను పొందగలమని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.