చంచలం హి మనః పుంసాం
లోకాసక్తం స్వభావతః ।
బుద్ధ్యా నిర్ధార్య లోకోఽయం
న లక్ష్యమితి భావయేత్ ॥

భగవానేవ మే ధ్యేయో
నాన్యో మమ గతిర్భవేత్ ।
ఇతి మత్త్వా పునః పునః
మనో ధ్యానే నియోజయేత్ ॥

పతిత్వా లోకవిషయే
న ఖేదం కర్తుమర్హసి ।
అభ్యాసేనైవ కౌంతేయ
వైరాగ్యం సముపైతి హి ॥

పునః పునః సమాభ్యాసాత్ శాంతిమాయాతి మానసమ్ ।
తదా ధ్యానం సుఖం
ప్రోక్తం సాధకస్య న సంశయః ॥

ధ్యానం అనేది ఒకసారితో సిద్ధించే ప్రక్రియ కాదు.
మనస్సు సహజంగా ప్రపంచం వైపు పరుగెత్తుతుంది—దానికి శ్రమ అవసరం లేదు.
కానీ భగవంతుని వైపు తిప్పటం మాత్రం బుద్ధి, విచక్షణ, నిరంతర సాధన కోరుతుంది.

మనస్సు తప్పిపోయిన ప్రతిసారి నిరాశ కాదు—
అదే సాధన యొక్క సహజ ధర్మం.
ప్రతి సారి ప్రపంచం నుండి తీసి, భగవంతుని వైపు తిప్పటం వల్ల
క్రమంగా భక్తి గాఢమవుతుంది, వైరాగ్యం పెరుగుతుంది,
ధ్యానం అనాయాసంగా మారుతుంది.

శ్రీ సద్గురు పీఠం నుండి…✍

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

ధ్యానం ఒక్కసారి చేస్తే సిద్ధిస్తుందా?

ధ్యానం ఒకసారితో సిద్ధించే ప్రక్రియ కాదు. మనస్సును భగవంతుని వైపు తిప్పటానికి బుద్ధి, విచక్షణ, నిరంతర సాధన అవసరం.

ధ్యానం చేసేటప్పుడు మనస్సు ఎందుకు పక్కకు వెళ్తుంది?

మనస్సు స్వభావతః చంచలమైనది, లోకాసక్తమైనది. అది సహజంగానే ప్రపంచం వైపు పరుగెత్తుతుంది, దానికి ఏ శ్రమా అవసరం లేదు.

ధ్యానంలో మనస్సు తప్పిపోతే నిరాశ చెందాలా?

అవసరం లేదు. మనస్సు తప్పిపోవడం సాధన యొక్క సహజ ధర్మం. ప్రతిసారీ దాన్ని ప్రపంచం నుండి తీసి మళ్లీ భగవంతుని వైపు తిప్పాలి.

నిరంతర ధ్యాన సాధన వల్ల ఏ మార్పు వస్తుంది?

మనస్సును పదే పదే భగవంతుని వైపు తిప్పటం వల్ల క్రమంగా భక్తి గాఢమవుతుంది, వైరాగ్యం పెరుగుతుంది, ధ్యానం అనాయాసంగా మారుతుంది. పునః పునః అభ్యాసంతో మనస్సు శాంతిని పొందుతుంది.

ధ్యానంలో మనస్సును దేనిపై నిలపాలి?

భగవంతుడే నా ధ్యేయం, ఆయన తప్ప నాకు వేరే గతి లేదు అని భావించి, మనస్సును పదే పదే ధ్యానంలో నియోగించాలి. ఈ లోకం లక్ష్యం కాదని బుద్ధితో నిర్ధారించుకోవాలి.