ఎన్నిసార్లు నిన్ను పిలవాలి?ఏ రీతి కొలవాలి?

"అనాథరక్షకుడు నువ్వే… ఆపద్బాంధవుడు నువ్వే…" అని అంటారు.
అయితే నా పిలుపు నీ చెవులకు చేరకపోవడం ఎందుకు?
నా బాధ నీ దృష్టికి పడకపోవడం ఎందుకు?

ఇలా మనకు కష్టం వచ్చినప్పుడల్లా దేవుడికి మనసు విప్పి మొరపెట్టుకుంటాం.
ఒళ్లంతా కళ్లున్న ఆయనకు “మాకు కనిపించు” అనుకోవడం…
జగమంత చెవులున్న స్వామికి “మా పలుకులు వినిపించలేదేమో” అనుకోవడం—
అది మన అవివేకమే!

గజేంద్ర మోక్షం ఘట్టాన్ని చూద్దాం.
మొసలితో పోరాడుతూ అలసిపోయిన గజరాజు,
"ఇదిగో… ఈ బలంతో నేను గెలవలేను.
బలం క్షీణించింది, ధైర్యం సన్నగిల్లింది, ప్రాణాలు జారిపోతున్నాయి.
స్వామీ! నువ్వే దిక్కు—నన్ను రక్షించే బాధ్యత నీదే!"
అని ఆర్తితో పరబ్రహ్మను పిలిచాడు.

అదే సమయం—వైకుంఠంలో లక్ష్మీదేవితో వినోదంలో ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడు,
ఆ “పాహీ! పాహీ!” అనే ఆర్తనాదం విన్న క్షణంలోనే,
ఏమీ చెప్పకుండా, శంఖచక్రాలు ఆలస్యం చేయకుండా,
స్వయంగా భూమి వైపు పరుగెత్తాడు.
లక్ష్మీదేవితోపాటు సుదర్శన చక్రం కూడా వెంటనే అనుసరించింది.

సరోవరానికి చేరగానే చక్రాన్ని విడిచాడు.
అదొక విస్ఫోటనంలా దూసుకెళ్లి మొసలి తలను ఖండించింది.
గజేంద్రుడు కన్నీళ్లు సరిచేసుకొని, ఊపిరి పీల్చుకుని,
తొండం ఎత్తి విష్ణుమూర్తికి నమస్కరించాడు.

ద్రౌపది వస్త్రాపహరణం కూడా ఇదే సూత్రం చెబుతుంది.
శోకంతో చుట్టూ చూసింది…
ఎవ్వరూ ముందుకు రాలేదు.
"నాకు దిక్కెవరు?" అన్న ఆ క్షణంలోనే
కృష్ణుడు ఆమె ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“ద్వారకావాసా శ్రీకృష్ణా పాహిమాం!” అని ఆమె పిలిచింది.
కొంత ఆలస్యంగా వచ్చాడని ప్రశ్నించగా,
"సోదరీ… నువ్వు ద్వారకావాసా అని పిలిచావు కదా!
అందుకే అక్కడికి వెళ్లి వెంటనే వచ్చింది.
అంతలోనే కొద్దిగా ఆలస్యమైంది"
అని కృష్ణుడి మందహాసం లోకసత్యాన్ని వెల్లడించింది.

భక్తవల్లభుడైన ఆయనకు కావాల్సింది—
గొప్ప అలంకారపూర్వక పూజలు కాదు.
నిజమైన మనసు, ఏకాగ్రత, శరణాగతి.

మనకు చేయవలసిన కర్తవ్యాన్ని కర్తవ్యంగా చేసి,
“పాల ముంచినా నీట ముంచినా—నీదే భారం స్వామీ!”
అని భావంతో మనసుని ఆయన వద్ద అర్పిస్తే,
మనకు అనుగుణమైనది ఆయన తప్పక అనుగ్రహిస్తాడు.

అది మన కోరిక కాకపోయినా—
మనకోసం మరింత మంచిది ఎదురుచూస్తోందని నమ్మాలి.
ఇది అర్థమైతే జీవితం సంతృప్తిగా ఉంటుంది.
లేకపోతే అసంతృప్తి జ్వాలలు, అజ్ఞాన చీకట్లు
మనసులో వాడి వేసేస్తాయి.

ఆర్తితో అంతరాంతరాల్లో
"సర్వాంతర్యామీ! నువ్వే దిక్కు!"
అని స్మరించిన భక్తుడిపై
ఏదో ఒక రోజు—కరుణామృత జల్లులు తప్పక వర్షిస్తాయి.

– శ్రీ సద్గురు పీఠం

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

దేవుడిని ఎలా పిలిస్తే ఆయన వెంటనే స్పందిస్తాడు?

భక్తవల్లభుడైన భగవంతుడికి కావాల్సింది గొప్ప అలంకారపూర్వక పూజలు కాదు. నిజమైన మనసు, ఏకాగ్రత, శరణాగతితో ఆర్తిగా పిలిస్తే ఆయన స్పందిస్తాడని ప్రచారంలో ఉన్న గాథలు చెబుతాయి.

గజేంద్ర మోక్షం ఘట్టం శరణాగతి గురించి ఏమి చెబుతుంది?

ప్రచారంలో ఉన్నట్లుగా, మొసలితో పోరాడి అలసిన గజరాజు తన బలం చాలదని గ్రహించి "నన్ను రక్షించే బాధ్యత నీదే" అని పరబ్రహ్మను పిలిచాడు. ఆ ఆర్తనాదం విన్న క్షణంలోనే శ్రీమన్నారాయణుడు సుదర్శన చక్రంతో మొసలి తలను ఖండించి గజేంద్రుడిని రక్షించాడు.

ద్రౌపదికి సహాయం చేయడంలో కృష్ణుడు ఎందుకు కొంత ఆలస్యం చేశాడు?

ప్రచారంలో ఉన్నట్లుగా, ద్రౌపది "ద్వారకావాసా శ్రీకృష్ణా పాహిమాం!" అని పిలిచింది. ద్వారకావాసా అని పిలిచినందున అక్కడికి వెళ్లి రావడంతో కొద్దిగా ఆలస్యమైందని కృష్ణుడు మందహాసంతో చెప్పాడు.

"పాల ముంచినా నీట ముంచినా నీదే భారం" అనే భావం అర్థం ఏమిటి?

మన కర్తవ్యాన్ని కర్తవ్యంగా చేసి, ఫలితాన్ని పూర్తిగా భగవంతుడికి అర్పించడమే ఈ భావం. ఇలా మనసుని ఆయన వద్ద అర్పిస్తే మనకు అనుగుణమైనది ఆయన అనుగ్రహిస్తాడని భక్తుల నమ్మకం.

కోరిక నెరవేరకపోతే భక్తుడు ఎలా భావించాలి?

అది మన కోరిక కాకపోయినా మనకోసం మరింత మంచిది ఎదురుచూస్తోందని నమ్మాలి. ఇది అర్థమైతే జీవితం సంతృప్తిగా ఉంటుంది, లేకపోతే అసంతృప్తి, అజ్ఞానం మనసును బాధిస్తాయి.