డబ్బులు ఎవ్వరికీ ఊరికే రావు! విజయం కూడా ఎవ్వరికీ ఊరికే రాదు!

విజయానికి కావాల్సింది ఏమిటి?

గొప్ప చదువులా? ఆస్తులా? కిరణ్‌కుమార్‌కు మన దేశం పేరు రాయడం కూడా సరిగా చేతకాదు. వారసత్వ సంపదా అంటే, ఆయన పుట్టింది నిరుపేద కుటుంబంలో. అయినా, చదువూ, సంపదా లేకుండానే ఆయన పదివేల కోట్ల స్వర్ణ సామ్రాజ్యానికి అధినేత ఎలా అయ్యారు? ఆయన స్వయంగా చెప్పిన కథ ఇదిగో!

నిరుపేద కుటుంబంలో పుట్టిన కిరణ్‌కుమార్

నేను పుట్టింది నెల్లూరులో. నెల్లూరు బంగారు నగల తయారీ కేంద్రంగా ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రాంతం. మా కుటుంబం ఎనభై ఏళ్ల క్రితం రాజస్థాన్ నుంచి ఇక్కడికి వచ్చి స్థిరపడింది.

నా తండ్రి మూల్‌చంద్‌ జైన్‌, తల్లి సుశీలాబాయి. వారికి ఎనిమిది మంది సంతానం—ఆరుగురు అక్కలు, ఇద్దరు అన్నలు, నేను చివరివాడిని. పెద్ద కుటుంబం కావడంతో కటిక దారిద్ర్యం తప్పలేదు. నాన్న బంగారు, బట్టల దుకాణాల్లో పనిచేసేవారు. రోజుకు ఒక్కపూట తిండి దొరకడం కూడా కష్టమైన రోజులవి.

చదువులో వెనకబడిన బాల్యం

చిన్నప్పుడు అందరితో పాటు బడిలో చేరాను, కానీ నా బుర్రలో ఒక్క అక్షరం కూడా చేరేది కాదు. ఎలాగోలా ఐదో తరగతి వరకు చదివి, ఆ తర్వాత చదువు మానేశాను. నాన్న నన్ను తిట్టేవారు, “మా ఖర్మకొద్దీ పుట్టావురా!” అని.

కానీ, తొమ్మిదేళ్ల వయసులోనే జీవితంపై స్పష్టత వచ్చింది. ఇంటి కష్టాలు నన్ను తొందరగా పరిపక్వం చేశాయి. నా ఈడు వాళ్లు బంగారు దుకాణాల్లో కూలీకి వెళ్తుంటే, నేనూ వారితో వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను.

నగల వ్యాపారంలో మొదటి అడుగు

మూడేళ్ల తర్వాత, నెల్లూరులో తయారైన నగలను చెన్నై, కేరళలో హోల్‌సేల్‌గా అమ్ముతారని తెలిసిందtoy. నేనూ అలా అమ్మాలనుకున్నాను. కానీ, నగలు తయారు చేయడానికి బంగారం కావాలి కదా! అమ్మ దాచుకున్న నాలుగు బంగారు గాజులు తీసుకొని, ఆమెకు చెప్పకుండా కరిగించి, 65 గ్రాముల జుమ్కీలు చేయించాను.

ఆ జుమ్కీలతో చెన్నైలోని ప్రసిద్ధ లలితా జ్యువెలరీస్ దుకాణం ముందు నిలబడ్డాను. అప్పుడే యజమాని కందస్వామి కారు దిగుతుండగా, నా తెలుగు, హిందీ కలిపి, “నగలు అమ్మడానికి నెల్లూరు నుంచి వచ్చాను” అని చెప్పాను.

పన్నెండేళ్ల కుర్రాడిని చూసి ఆయన నవ్వారు. “సరే, చూపించు!” అన్నారు. నా 65 గ్రాముల జుమ్కీలు చూసి మళ్లీ నవ్వారు, కానీ నిరుత్సాహపరచకుండా, “వీటిని టెస్ట్ చేయాలి, రేపు రా!” అన్నారు.

ఇంట్లో గొడవ, మొదటి విజయం

ఇంటికి వెళ్తే అమ్మ గాజుల కోసం వెతుకుతోంది. విషయం చెప్పగానే నాన్న అగ్గిమీద గుగ్గిలమయ్యారు. అమ్మ మాత్రం, “చివరి నగలవి, నీవే ఆలోచించుకో!” అన్నారు.

మరుసటి రోజు లలితా జ్యువెలరీస్‌కి వెళ్లాను. కందస్వామి నన్ను చూడగానే, “ఇలాంటివి మరిన్ని చేసుకురా!” అంటూ 15 వేల రూపాయలు ఇచ్చారు. అది నా తొలి సంపాదన! ఆ లాభంతో మరికాస్త బంగారం కొని, 24 గంటలు నిద్ర, తిండి మాని వంద గ్రాముల నగలు తయారు చేసి మళ్లీ వెళ్లాను.

వ్యాపారంలో వేగవంతమైన పురోగతి

సాధారణంగా నగలు తయారుచేయడానికి వారం పడుతుంది, కానీ నేను రెండో రోజే వెళ్లడం చూసి కందస్వామి విస్తుపోయారు. క్రమంగా 200 గ్రాములు, 300 గ్రాములు, 1000 గ్రాములు, ఆరు నెలల్లో మూడు కిలోల నగలు సరఫరా చేసే స్థాయికి చేరాను.

లలితా జ్యువెలరీస్‌తో పాటు ఇతర పెద్ద దుకాణాలు కూడా ఆర్డర్‌లు ఇచ్చాయి. మొదటి ఏడాదే ఏడు లక్షల రూపాయల వ్యాపారం చేశాను. మేజర్ అయ్యాక, అష్రఫ్ అనే మిత్రుడితో కలిసి ఏకే జ్యువెలర్స్ పేరుతో హోల్‌సేల్ దుకాణం రిజిస్టర్ చేశాను.

ఎనిమిదేళ్లలో దక్షిణ భారతదేశంలో నంబర్ వన్ హోల్‌సేల్ నగల తయారీదారుగా పేరు తెచ్చుకున్నాను. రోజుకు మూడు-నాలుగు గంటలు మాత్రమే నిద్రపోయేవాడిని. ఆ కఠోర శ్రమ నన్ను పందొమ్మిదేళ్లకే కోటీశ్వరుడు చేసింది.

పట్టుదల + సాహసం = కొత్తదనం

లలితా జ్యువెలరీస్ స్వాధీనం

1996లో లలితా జ్యువెలరీస్ నష్టాల్లో కూరుకుపోయింది. యజమాని కందస్వామి కన్నీళ్లతో, “అప్పుల వల్ల అరెస్టు కావడమో, దుకాణం మూసేయడమో తప్పదు” అన్నారు. నాకు జీవితాన్నిచ్చిన సంస్థను ఆ గతి పట్టడం చూడలేక, 1999లో దాన్ని కొనుగోలు చేశాను.

కానీ, ఆరు నెలలు ఏమీ అర్థం కాలేదు. హోల్‌సేల్‌లో గంటకు పది కిలోల నగలు అమ్మే నేను, రీటైల్‌లో రోజంతా కష్టపడినా ఒక కిలో నగలు కూడా అమ్మలేకపోయాను. నాలుగేళ్లలో “ఇటు ఎందుకొచ్చాను?” అనే స్థితికి చేరాను.

కొత్త ఆలోచనలతో మళ్లీ Lévడం

వెనక్కి తగ్గకుండా, కొత్త ఆలోచనలు చేశాను. దక్షిణ భారతదేశంలో మొదటిసారి బీఐఎస్ హాల్‌మార్కు నగలు పరిచయం చేశాను. వాటిని హోల్‌సేల్ ధరలకే అమ్మాను, లాభం తొమ్మిది శాతం మించకుండా చూసుకున్నాను. ఇది వినియోగదారులను ఆకర్షించి, లాభాలు పెంచింది.

కానీ, నగల దుకాణాల సంఘాలు, “తక్కువ ధరకు అమ్మడం కుదరదు” అంటూ హెచ్చరించాయి. పోటీదారులు బెదిరించారు. నేను పట్టించుకోలేదు. ధైర్యంతో నా పని చేసుకుంటూ, ఈ సవాళ్లను ఎదుర్కొన్నాను.

నిరాడంబర జీవనం

లలితా జ్యువెలరీస్ కొన్నాక చెన్నైకి మకాం మార్చాను. ఆటోలోనే దుకాణానికి వెళ్లేవాడిని. మా 21 దుకాణాల్లో ఛైర్మన్‌గా ప్రత్యేక క్యాబిన్ లేదు. ఉద్యోగులతో కలిసి స్టోర్‌లో కూర్చుంటాను.

ప్రకటనలకు స్టార్ హీరోలను వాడలేదు. మేకప్, విగ్గులు వద్దని, నా గుండుతోనే టీవీలో కనిపించాను. ఇదంతా వ్యాపార మనుగడ కోసం ఆచితూచి ఖర్చు చేయడమే.

కల నెరవేరిన క్షణం

జీవితంలో కారు కొనడం నా మొదటి కల. లలితా జ్యువెలరీస్ కొన్న చాలా ఏళ్ల తర్వాత కారు కొన్నాను. దానికి పూజ చేసి ఇంటికి తెచ్చిన రోజు, రాత్రి రెండు గంటలకు మెలకువ వచ్చి, “నిజంగా కారు కొన్నానా?” అని పార్కింగ్‌కి వెళ్లి, హారన్ మోగించి ధృవీకరించుకున్నాను.

కలలు మన జీవితాన్ని ఉత్సాహంతో నింపుతాయని ఆ �రోజు తెలిసింది.

చదువు లేకపోయినా మైండ్ కాలిక్యులేషన్

ఇప్పటికీ ఇంగ్లీషు అక్షరాలు గుర్తుపెట్టుకోలేను. ఎయిర్‌పోర్టులో ‘ఇండియన్’ అని రాయడానికి కూడా తడబడతాను. కరెన్సీ కట్టలు లెక్కపెట్టలేను. కానీ, లాభనష్టాలు, వ్యాపార లెక్కలు కచ్చితంగా చెప్పగలను. ఇది దేవుడిచ్చిన మైండ్ కాలిక్యులేషన్ వరం.

నా ఉద్యోగులు నా అతిపెద్ద వరం. నెల్లూరులో నాతో పనిచేసినవారి పిల్లలు ఇప్పటికీ మా దగ్గర పనిచేస్తున్నారు. వారిని అనుమానంతో కాదు, ప్రేమతో ఆదరిస్తాను. అదే నా విజయ రహస్యం.

సమాజానికి తిరిగి ఇవ్వడం

మేము షోరూమ్ తెరిచిన ప్రతీ చోట ఫ్యాక్టరీ ఏర్పాటు చేసి, స్థానిక పనివాళ్లకు ఉద్యోగాలు కల్పిస్తాం. మా దుకాణాల్లో ఉద్యోగులకు ఉచిత భోజనం అందిస్తాం.

అమ్మ చివరి నగలతో నన్ను ఇంతటివాడిని చేసింది. ఆమె గుర్తుగా, రాజస్థాన్‌లో వెయ్యిమంది పిల్లలకు ఉచిత విద్య కోసం ఒక పెద్ద బడి కట్టించాను. సమాజం మనకు ఇస్తుంది, మనం దానికి తిరిగి ఇవ్వాలి.

‘గుండుబాస్’గా పేరు

నా అసలు పేరు తెలియకపోయినా, తెలుగు ప్రేక్షకులు నన్ను ‘గుండుబాస్’, ‘గుండాయన’ అని పిలుస్తారు. నా ప్రకటనలపై వచ్చే పేరడీలను నేనూ ఎంజాయ్ చేస్తాను. అవి చేసేది యువత. వారు నవ్వుకున్నా, విజయం కోసం కలలు కంటారని నా నమ్మకం.

నా జీవితం యువతకు స్ఫూర్తిగా ఉండాలని, “విజయం ఎవరికీ ఊరికే రాదు” అని చెప్పాలని ఈ కథ పంచుకున్నాను.

కుటుంబం, కలలు

లలితా జ్యువెలరీస్ కొనడానికి ముందు హేమతో పెళ్లి జరిగింది. మాకు ముగ్గురు పిల్లలు—భక్తి, భవ్య (కవలలు), హీత్ (19 నెలలు). ఏడాదికి రెండు-మూడు సార్లు విదేశాలకు వెళతాం. కానీ, నా పిల్లలు, “మీరు ఎక్కడికి వెళ్లినా బిజినెస్ కోమాలో ఉంటారు” అని విసుక్కుంటారు.

విజయ రహస్యం

కృషి, పట్టుదల, అవసరం మనిషిని ముందడుగు వేయిస్తాయి. ఏమీ లేని నుంచి మొదలై, ఒక్కో మెట్టు ఎక్కుతూ విజయం సాధించవచ్చు. విజయానికి చివరి మెట్టు ఉండదు!

యువత ఇలాంటి అనుభవాలను చదవాలి, కలలు కనాలి, విజయాలు సాధించాలి!

లోకా సమస్తా సుఖినోభవన్తు! రేపటి తరానికి బతుకు, భద్రతతో పాటు భారతీయత కూడా నేర్పండి.