జరిగేవి జరిగిపోతుంటాయి”

✍️

ఒక దొంగ దొంగతనానికి వెళ్లే ముందు దేవుణ్ణి ఇలా ప్రార్థించాడు:

“ఓ దేవుడా… నేను దొంగతనానికి పోతున్నాను.
పోలీసులకు దొరకకుండా, దొంగతనం చేసి రావడానికి దీవించు స్వామి.”

దొంగ దొంగతనం చేస్తుండగానే పోలీసులకు పట్టుబడ్డాడు.

అప్పుడతను మళ్ళీ దేవుణ్ణి కోరాడు:

“ఓ దేవుడా… పోలీసులకు దొరికితే దొరికాను,
కానీ లాఠీ దెబ్బలు పడకుండా నన్ను కాపాడాలి!”

కానీ పోలీసులు అతన్ని బేగంపేట దారిలో చావబాదారు!

మళ్ళీ దొంగ మనసులో ప్రార్థించాడు:

“సరే దేవుడా… కొట్టారు, కొట్టారు.
కానీ శిక్ష మాత్రం పడకుండా చేయి!”

కానీ కోర్టు ఆరు నెలల జైలు శిక్ష విధించింది.

మళ్ళీ దొంగ దేవుణ్ణి ఇలా అడిగాడు:

“ఓ దేవా… శిక్ష వేసినా పర్వాలేదు.
కానీ జరిమానా మాత్రం వేయకూడదు.
అసలే డబ్బులు లేవు… వుంటే నేను దొంగతనం ఎందుకు చేస్తాను?”

జడ్జి అరవయ్యేలా పదివేల రూపాయల జరిమానా కూడా విధించాడు!

**👉 మరి దేవుణ్ణి ఎంతసార్లు ప్రార్థించినా…

జరిగేవి మాత్రం జరిగిపోతూనే ఉన్నాయి.**

మనకు కావాలని, మన లాభం కోసం చేసే తప్పు పనిని
దేవుడు కాపాడడు.

ఎందుకంటే —
విధికి దాని ధర్మం ఉంది.
విధి కంటే పైగా ఎవ్వరూ లేరు.

**తప్పు చేస్తే —

కర్మఫలం తప్పదు.**

దొంగతనం అంటే,
ఒకరు కష్టపడి సంపాదించిన వస్తువులను తస్కరించడం.
అది ధర్మకార్యం కాదు.
ఆ వస్తువులు పోయినప్పుడు యజమాని ఎదుర్కొనే హృదయవేదన దేవుడికి బాగా తెలుసు.

అందుకే మన కర్మలను బట్టి మనకు న్యాయం లభిస్తుంది.

దేవుడికి అన్నీ తెలుసు.

ఎవరికి ఏ ఫలితం ఇవ్వాలో కూడా తెలుసు.
మనం ఏమి కోరుకుంటున్నామన్నది కాదు —
మనం ఏమి చేస్తున్నాం అన్నదే ముఖ్యము.

మనం ప్రార్థిస్తాం — అది సరి.
కానీ దేవునికి ప్రార్థన వెనుక ఉన్న ఉద్దేశం కూడా తెలుసు.

చీమకు ఆహారం పెట్టేవాడికి
మన కర్మలు తెలియకుండా పోవు.

స్వార్ధం లేకుండా చేసిన పని — పుణ్యం.

ఫలితం ఆశించి చేసిన పని — కర్మఫలం ఇస్తుంది.
అది తప్పదు.

మన పని, మన బాధ్యత, మన ధర్మం
భగవంతునికి అర్పిస్తూ
ఫలితాన్ని ఆశించకుండా చేస్తే —
అదే యోగం.

అదుకోసం హిమాలయాలకెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు,
ఋషుల్లా తపస్సు చేయాల్సిన పనీ లేదు.

నిష్కామ కర్మే — యోగం.

ఇదే భగవద్గీత సారం.