ఋగ్ యజుః సామాథర్వ వేదాల సారం
ఋగ్–యజుః–సామ–అథర్వ వేదాల సారం
ప్రకృతి రీతి
ఏ ఇద్దరి స్వభావాలు, అభిరుచులు, అభిప్రాయాలు ఒకటిగా ఉండవు — ఇది ప్రకృతి రీతి.
అయినా ఒక ఆడ–మగ జంటను కలుపుట అవసరం.
కొన్ని పక్షిజాతులలో దాంపత్యం అపూర్వం.
మనిషి పశుపక్ష్యాదుల నుండి నేర్చుకున్నాడో లేక అవసరమే అట్లు చేసిందో — ప్రశ్నార్ధకం!
ఆడ–మగల కలయికకై పవిత్రమైన వివాహ బంధం ఏర్పడింది.
ఈ బంధం నిలవడానికి సాహిత్యంలో అనేక భావాలు, విలువలు వ్యక్తమయ్యాయి.
వేద సూక్తములలో వివాహం ఎంతో అందంగా వివరించబడింది.
“గృహిణీ గృహముచ్యతే” — ఇటుకలు ఇల్లు కావు, ఇల్లాలే ఇల్లగును!
ఇల్లాలికి గృహంపై, పశువులపై, భృత్యులపై, అత్తమామలపై అధికారమిచ్చారు.
ఆమెను “సామ్రాజ్ఞీ” అని సంబోధించారు.
వరుడు “నీవు తోడుగా వృద్ధాప్యము వరకు నన్ను నడిపించు” అని ప్రార్థించాడు.
వేద మంత్రములలో దాంపత్య జీవితం మనోహరంగా వర్ణించబడింది —
పిల్లలు, పిల్లల పిల్లలతో ఆనందంగా గడిపే వార్ధక్యం వేదం ఆశించిన శ్రేష్ఠ జీవన విధానం.
వేదం — శాస్త్రానికి మూలం
వేదం కేవలం మంత్ర గ్రంథం కాదు —
శరీర నిర్మాణం, అవయవాలు, ఆరోగ్య విధానం గురించి చక్కగా వివరించింది.
ఇది వైద్యశాస్త్రానికి మూలం — ఆయుర్వేదం వేదములోనుండే ఉద్భవించింది.
వేప, తులసి వంటి వనస్పతులను వేదం ప్రాశస్త్యమిచ్చింది.
నేడు మళ్లీ వాటికే ప్రాధాన్యత పెరుగుతోంది!
అల్లోపతి కేవలం నివారణ, కానీ ఆయుర్వేదం నిర్మూలన.
అందుకే వేద వైద్యం శరీరాన్ని సమతుల్యంగా ఉంచే సంపూర్ణ విధానం.
వేదం — రాజకీయ దృష్టికోణం
వేదం రాజనీతి గురించీ స్పష్టంగా చెప్పింది —
మేధావి, సామాజిక నేత, ధర్మం రాజును చేస్తుంది.
భారత తాత్త్వికతలో ధర్మమే రాజకీయం పైన అధిష్ఠానం.
నేడు రాజకీయం ధనమదంతో సమాజాన్ని శాసిస్తున్నది.
కాని వేదం చెబుతుంది —
రాజు స్థిరంగా ఉండాలి, ప్రజల ఇష్టానుసారం పాలించాలి,
సమాజానికి హాని కలగకూడదు.
కృష్ణ యజుర్వేద ఉపోద్ఘాతం — గోవులు
యజుర్వేదం ప్రకారం —
“గోవులు, విప్రులు, వేదాలు, పతివ్రతలు, సత్యవచనులు, దానశీలులు”
— వీరే భూమికి ఆధారం.
“భూమి గాలిలో తేలియాడుతున్నది” అని వేదం ప్రవచించింది.
ఇది నేడు శాస్త్రీయంగా గ్రావిటీ సిద్ధాంతంగా మనం అర్థం చేసుకున్నదే.
వేదం ప్రకారం, గోవు పవిత్రమైనది.
ఆదికాలంలో యజ్ఞాలలో గోవు బలి ఇవ్వబడిన సందర్భాలు ఉన్నప్పటికీ,
గోవధ నిషేధం రాజకీయ పరంపర మాత్రమే — వేదములో కాదు.
వేదం గోవును జీవనాధారం, పాడి మూలం, ధార్మిక ఆచరణల ప్రాతిపదికగా గౌరవించింది.
విప్రులు — మేధావుల పాత్ర
“విప్రుడు” అంటే మేధావి.
వారు సమాజానికి వెన్నెముక.
విప్రుల పరిశ్రమ వల్లే సమాజ ప్రగతి సాధ్యమైంది.
“గోబ్రాహ్మణేభ్యః శుభమస్తు నిత్యం, బ్రాహ్మణాస్సంతు నిర్భయాః” —
వేద నినాదమిదే.
సత్యం చెప్పే మేధావి అరుదు —
కాని సమాజానికి ఆ మేధావి స్వేచ్ఛ అత్యవసరం.
విప్రులు అనంతరం కాలంలో కులమయ్యారు.
కాని వేదంలో కులం వృత్తి ఆధారంగా మాత్రమే ఉండేది,
రాజకీయ పావులుగా కాదు.
భారత ధర్మం ఎల్లప్పుడు రాజకీయానికి పైగా నిలిచింది.
రాజులు పాలించారు కానీ ధర్మమే శాసించింది.
సమాప్తి
వేదం కేవలం ధార్మిక గ్రంథం కాదు —
మానవ సమాజానికి శాస్త్రం, నైతికత, రాజనీతి, జీవనశాస్త్రం.
దానిలోనే భారత సంస్కృతి, మానవతా విలువలు, విజ్ఞానం కలిసిమిళసి ఉన్నాయి.
🙏 కృష్ణం వందే జగత్ గురుమ్ 🙏
రచన: శ్రీ వనం జ్వాలా నరసింహారావు
సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు
లోకా సమస్తా సుఖినో భవंतु 🙏