మౌళా గంగాశశాంకౌ
— కంచి పరమాచార్యుల వివరణ
శ్లోకం:
మౌళా గంగాశశాంకౌ కరచరణతలే శీతలాంగా
భుజంగా వామేభాగే దయార్ద్ర హిమగిరి దుహితా ।
చందనం సర్వగాత్రే ఇత్థం శీతం ప్రభూతం
కనకసభానాథ సోఢుం క్వ శక్తిః చిత్తే
నిర్వేదిస్తే యది భవతి న తే నిత్యవాసో మదీయే ॥
✨ పరమాచార్యుల వ్యాఖ్యానం
ఈశ్వరా! నీ తలపై గంగమ్మ ప్రవహిస్తుంది. ఆ జలస్పర్శతో నీ శిరస్సు తడిసి చల్లగా ఉంది.
అది చాలదన్నట్టుగా, నీవు నెత్తిన చంద్రుడిని ధరించావు — అందుకే నీ తల అంతా శీతలతతో నిండిపోయింది.
వీటికితోడు, నీ చెవుల వద్ద, కంఠంలో, భుజాలపై పాములు అలంకారాలుగా ఉన్నాయి. పాములు చల్లగా ఉంటాయి. పాదాల వద్ద వాసుకి వలయమై కూర్చుంది — చల్లదనములో మరొక మడుగు.
ఇంతా కలిపి నీ శరీరం అంతా శీతలతతో నిండిపోయింది.
ఇలాంటి స్థితిలో నీకు కొంత ఉష్ణం కావాలంటే భార్యను ఆలింగనం చేసుకోవాలి అనుకుంటే — ఆమె హిమవంతుని కుమార్తె, మంచువలె చల్లని పార్వతీ దేవి. అంతేకాక, బిడ్డల సంక్షేమం కోసం ఎల్లప్పుడు దయతో తడిసి ఉంటుంది.
ఆమె ఎడమవైపున ఉన్నంత మాత్రాన నీకు మరింత చలి!
కుడివైపు చూద్దామంటే, భక్తులు నీకు చందనం రాస్తున్నారు. పొద్దున్నే నీ తలపై ధారాపాత్ర ఉంచి, నిరంతరం అభిషేకం చేస్తున్నారు.
ఓ పరమాత్మా! నీకు ఎంత చలి? నీ పరిస్థితి ఎంత శీతలంగా ఉందో! దీన్నెలా తట్టుకుంటున్నావు?
అప్పుడు మనకు అర్థమవుతుంది —
నీకు అంత శక్తి ఎందుకొచ్చిందంటే, మా హృదయాలలో ఉన్న వేడి, దుఃఖం, కోపం, క్షోభ — వాటన్నిటినీ నీవు గ్రహించావు.
మన హృదయాల తాపం నీకు తగిలి, ఆ వేడి తట్టుకోడానికి నీవు ఈ చల్లదనమంతా ధరించావు.
ఓ కారుణ్యమూర్తీ!
మనలోని దుఃఖపు వేడి చల్లబరచడానికి నీవు చంద్రశేఖరుడిగా స్థితుడవయ్యావు.
ఓ తండ్రీ, ఒకసారి కారుణ్యంతో మావైపు చూపు —
మా మనసులు చల్లబడతాయి, శాంతిస్తాయి.
అలా మమ్మల్ని అనుగ్రహించు!
ఆత్మచింతన
నేను అనుకుంటున్న ఈ శరీరం — కట్టెదుట అగ్నిహోత్రంలో కాలి, అరగంటలోనే దోసెడు బూడిదగా మారిపోతుంది.
ఏది నామరూపం? ఏది “నేను”?
పెట్టుకుంటే ఒక ఫోటో మిగులుతుంది — పెట్టుకోకపోతే అంతమంతే.
ఈ అహంకారాన్ని గుర్తించకపోవడం వల్లనే మనం పునర్జన్మల చక్రంలో పడిపోతున్నాం.
అందుకే నీవు ఈశ్వరాభిముఖుడవు కావాలి.
భౌతిక సంబంధాలు, వ్యక్తులు, ఆస్తులు, సంపద — ఇవేవీ నిన్ను రక్షించవు.
ఈశ్వరుని పాదములను పట్టుకో — అవే నిన్ను రక్షిస్తాయి.
అదే శంకరాచార్యులు చెప్పిన వివేకజ్ఞానం.
🌸 భావసారం
భక్తుని వేడి — శివుని చల్లదనం.
మానవుని మోహం — ఈశ్వరుని దయ.
శివపాద సేవ — శాశ్వత శాంతి.