కార్తీక పురాణం – 12వ అధ్యాయము

ద్వాదశి ప్రశంస – సాలగ్రామ దాన మహిమ

వశిష్ట మహాముని రాజుకు ఇలా చెప్పారు:

కార్తీక సోమవారమున ఉదయాన్నే లేచి, స్నానం చేసి, ఆచమనము చేసి, శక్తి మేర బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలి. ఆ రోజంతా ఉపవాసముండి, సాయంత్రం శివాలయం లేదా విష్ణువాలయానికి వెళ్లి పూజ చేసి, నక్షత్ర దర్శనం చేసిన తరువాత భుజించాలి. ఈ విధంగా ఆచరించినవారికి ఐహిక, పారత్రిక ఫలితములు లభించును.

కార్తీక మాసములో శని త్రయోదశి వస్తే, ఆ రోజు వ్రతం చేస్తే నూరు రెట్లు పుణ్యఫలము. కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి రోజు ఉపవాసం చేసి, విష్ణుదర్శనం చేసి, పురాణ శ్రవణం చేసి, మరుసటి రోజు బ్రాహ్మణభోజనం పెడితే కోటి యజ్ఞాల ఫలం దక్కును.

కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి రోజున శ్రీమన్నారాయణుడు శేషపానుపు నుండి లేచుట గనుక, ఈ రోజు విష్ణుప్రియమైనది. ఆ రోజున ఆవు, దూడతో దానం చేయడం అత్యున్నత పుణ్యఫలము. కార్తీక పౌర్ణమి, పాడ్యమి రోజున గీయుదానం (దీపదానం) చేసిన వారికి పూర్వజన్మ పాపాలు నశించును. ద్వాదశి రోజున బంగారు తులసి లేదా సాలగ్రామం దानమిచ్చిన వారికి చక్రవర్తి ఫలము.

సాలగ్రామ దాన మహిమ కథ

అఖండ గోదావరి తీరం వద్ద ఒక ధనవంత వైశ్యుడు ఉండేవాడు. ధనం మీద మిక్కిలి ఆశతో, దానం చేయక, పరుల ధనంపైనే దృష్టిపెట్టేవాడు. ఒక సందర్భంలో వడ్డీకి ఇచ్చిన సంపాదన కోరగా, బ్రాహ్మణుడు కొంత గడువు కోరాడు. వైశ్యుడు కోపంతో ఆ బ్రాహ్మణుణ్ని చంపేశాడు. బ్రాహ్మణహత్యా పాపంతో కుష్ఠురోగి అయి, మరణానంతరం నరకంలో పడ్డాడు.

వైశ్యుడి కుమారుడు ధర్మవీరుడు మంచి పనులు చేస్తూ పుణ్యం సంపాదించాడు. నారదుడు వచ్చి, తండ్రిని విమోచించాలంటే కార్తీక ద్వాదశి రోజున సాలగ్రామ దానం చేయమని ఉపదేశించాడు. కానీ ధర్మవీరుడు దానాన్ని తక్కువచూసి చేయలేదు. ఫలితంగా అనేక జన్మలు పంది, ఎద్దు, పులి, వానర రూపాలలో తిరిగాడు.

చివరికి ఒక పేద బ్రాహ్మణింట స్త్రీగా పుట్టాడు. బాల్యవౌవనంలోనే విధవరాలైంది. తండ్రి దైవదృష్టితో అర్ధం చేసి ఆమె చేత సాలగ్రామ దానం చేయించాడు. ఆ పుణ్యంతో ఆమె భర్త జీవించి, చిరకాళం సుఖసంతోషాలతో జీవించారు. తరువాత ఆమె ముక్తి పొందింది.

సందేశం

కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి రోజున సాలగ్రామ దానం చేయడం అత్యున్నత పుణ్యం. పూర్వజన్మ పాపాలు నశించి, మోక్షప్రాప్తి కలుగును.