కార్తీక పురాణం – 5వ అధ్యాయం
వనబోజన మహిమ – కిరాత మూషికములు మోక్షము పొందుట
ఓ జనక మహారాజా!
కార్తీక మాసములో స్నానదానం, పూజానంతరం శివాలయంలో గాని, విష్ణాలయంలో గాని శ్రీమద్భగవద్గీతా పారాయణం తప్పక చేయవలెను. అట్లు చేసినవారి సర్వపాపములు నివృత్తి పొందును.
ఈ కార్తీక మాసములో కరవీర పుష్పములు శివకేశవులకు సమర్పించిన వారు వైకుంఠమునకు చేరుదురు.
భగవద్గీతను కొంతవరకు పఠించినవారికీ విష్ణు లోకం లభించును.
అదీ కాక, కడ శ్లోకంలోని ఒక్క పదమైననూ కంఠస్థం చేసినవారు విష్ణు సాన్నిధ్యం పొందుదురు.
కార్తీక మాసములో ఉసిరి చెట్టు క్రింద సాలగ్రామాన్ని పూజించి, విష్ణుమూర్తిని ధ్యానించి, అక్కడ భుజించవలెను.
బ్రాహ్మణులకు కూడా ఉసిరి చెట్టు క్రింద భోజనం పెట్టి, దక్షిణా, తాంబూలములతో సత్కరించి నమస్కరించవలెను.
వీలయినంతవరకు ఉసిరి చెట్టు క్రింద పురాణ కాలక్షేపం చేయుట ఉత్తమం.
ఈ విధముగా చేసిన బ్రాహ్మణ పుత్రుడు నీచ జన్మము విడిచి నిజరూపము పొందినట్లు వశిష్ఠులు ఉపదేశించిరి.
కిరాత మూషికములు మోక్షము పొందుట
🌸🌸🌸
రాజా! కావేరీ తీరం వద్ద ఒక చిన్న గ్రామములో దేవశర్మ అనే బ్రాహ్మణుడు నివసించుచుండెను. అతనికొక కుమారుడు – శివశర్మ.
చిన్నతనము నుంచే భక్తి, భయం లేకుండ అహంకారముతో పెరిగి, చెడు సహవాసముచే దురాచారుడైపోయెను.
ఒకనాడు తండ్రి పలికెను —
“బిడ్డా! నీ దురాచారములు హద్దు మీరిస్తున్నవి. నీ వల్ల నిందలు వస్తున్నాయి. కనీసం కార్తీక మాసములో నదిలో స్నానం చేసి, శివకేశవులను స్మరించి, దేవాలయములో దీపారాధన చేసిన యెడల నీ పాపములు తొలగి మోక్షమును పొందుతావు.”
అప్పుడు కుమారుడు విరక్తితో సమాధానమిచ్చెను —
“స్నానం అనేది మురికిని పోగొట్టడమే కాని వేరే లాభమేముంటుంది? దేవాలయంలో దీపం వేయడం కంటే యింట్లోనే వేయడం మంచిది కదా?”
దీనిని విని తండ్రి కోపంతో శపించెను —
“ఓరి నీచుడా! కార్తీకమాస ఫలితాన్ని చులకనగా చూచితివి. కాబట్టి నీవు అడవిలో ఏలుక రూపములో జన్మించి బ్రతకుము!”
శాపం విన్న కుమారుడు జ్ఞానోదయమై తండ్రి పాదములపై పడి క్షమించమని వేడుకొన్నాడు.
అప్పుడు దేవశర్మ పలికెను —
“బిడ్డా, మూషిక రూపములో ఉన్నప్పుడెప్పుడు కార్తీక మహత్యము వినుదువో, అప్పుడు నీకు పూర్వదేహం లభించి మోక్షము కలుగును.”
శాపానుగ్రహముతో శివశర్మ ఏలుక రూపములో అడవిలో వటవృక్షం తొర్రలో నివసించెను.
ఒకనాడు మహర్షి విశ్వామిత్రుడు శిష్యులతో కూడి కావేరీ నదిలో స్నానార్థమై బయలుదేరి ఆ వటవృక్షం క్రింద విశ్రాంతి తీసుకుంటూ కార్తీక పురాణం పారాయణం చేయుచుండెను.
ఆ సమయంలో చెట్టు తొర్రలోని ఏలుక ఆహారం కోసం బయలువెళ్ళి మునుల మాటలు ఆలకించుచుండెను.
అదే సమయంలో ఓ కిరాతకుడు (వేటగాడు) మునుల సమీపమునకు వచ్చి వారిని చూచి మనస్సు మారి నమస్కరించి —
“మహానుభావులారా! మీరు ఎవరు? ఎక్కడినుండి వచ్చారు? మీ దర్శనంతో నా మనస్సులో అపారానందం కలుగుచున్నది.”
అప్పుడు విశ్వామిత్రులు పలికిరి —
“ఓ కిరాతకా! మేము కావేరీ స్నానార్థమై వచ్చితిమి. కార్తీక పురాణం పఠిస్తున్నాము. నీవు కూడా కూర్చొని శ్రద్ధగా వినుము.”
అటు కిరాతకుడు భక్తితో ఆలకించి తన పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం పొందెను.
పురాణశ్రవణం పూర్తయ్యాక నమస్కరించి తన గ్రామమునకు తిరిగి వెళ్ళెను.
అదే విధముగా ఆ చెట్టు తొర్రలో ఉన్న ఏలుక కూడా ఆ పురాణమంతయు విని, తన పూర్వ బ్రాహ్మణ దేహమును పొందింది.
“మునివర్యా! మీ కరుణవల్ల నేను ఈ మూషిక రూపము నుండి విముక్తుడనయ్యాను!”
అని కృతజ్ఞతతో వందనం చేసి ఆత్మశాంతిని పొందెను.
కాబట్టి, ఓ జనకా!
ఇహలోకమున సిరిసంపదలు, పరలోకమున మోక్షము కోరువారు తప్పక ఈ కార్తీక పురాణమును పఠించవలెను, ఇతరులకు వినిపించవలెను.
ఇట్లు
స్కాంద పురాణాంతర్గత వశిష్ఠ ప్రోక్త కార్తీక మహాత్యమందలి ఐదవ అధ్యాయం – ఐదవ రోజు పారాయణము సమాప్తం.