మహాపురుషులకైనా కర్మఫలాన్ని తప్పించలేరు!

నేటి సత్కర్మలే మనకు ఉన్న ఏకైక అవకాశం**

మన జీవితాల్లో ఎదురయ్యే అనేక కష్టాల మూలం – పూర్వ జన్మ కర్మలు. ఈ ప్రారబ్ధ కర్మ ఫలితాన్ని ఎవరూ తప్పించుకోలేరు. మనిషి మాత్రమే కాదు – దేవతలే అయిన రాముడు, కృష్ణుడు కూడా తమ జీవితాల్లో ఆ కర్మఫలాన్ని అనుభవించారు.

రాముడి అరణ్యవాసం వెనుక గూఢార్థం

రాముడు 14 ఏళ్ల పాటు అరణ్యవాసాన్ని అనుభవించాల్సి వచ్చింది. దీనికి కారణం కైకమ్మ గారు కాదేమో? కాదు! ఇది ఒక మహా పతివ్రతకు జరిగిన అన్యాయం వల్ల ఆమె భర్త ఇచ్చిన శాపం ఫలితం.

దేవాసుర సంగ్రామ సమయంలో ఓ ఋషిపత్ని తన ఆశ్రమంలో శరణాగత రాక్షసులను రక్షించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ, మహావిష్ణువు విధి మేరకు సుదర్శనచక్రం ద్వారా ఆమెను కూడా హతమార్చాల్సి వస్తుంది. ఆ ఘోర దృశ్యం చూసిన ఆమె భర్త – మహాతపోధనుడు – విషాదంతో “తన భార్యను హతమార్చిన వాడు కూడా భార్యవియోగాన్ని అనుభవించాలి” అని శపిస్తాడు.

ఈ శాపం ఫలితమే రాముని వనవాసానికి కారణమవుతుంది. కైకమ్మ, మందర, దశరథుడు – వారంతా కేవలం నిమిత్తమాత్రులే. కర్మఫలం తప్పించలేని మానవత్వానికి రాముడు కూడా ఉదాహరణ.

శాంతంగా సహించడమే రామాయణ సారామ్సం

లక్ష్మణుడు కోపంతో, “రాముడి పట్టాభిషేకాన్ని అడ్డుకున్న వారిని నరికేస్తానని” అంటాడు. అప్పుడు రాముడు చాలా సున్నితంగా స్పందిస్తూ అంటాడు:

“నాయనా! ఇది తండ్రి తప్పు కాదు, ఇది నా ప్రారబ్ధ కర్మ. దానిని ఎవరూ తప్పించలేరు. ఈ విధిని తండ్రిగారు కూడా ఎదుర్కొలేరు. కాబట్టి సహించు.”

ఇదే భగవద్గీతలో చెప్పిన ‘స్థితప్రజ్ఞత’ – సుఖంలో పొంగక, దుఃఖంలో కృంగక, దైవకృపగా భావించడమే నిజమైన జీవనదర్శనం.

కృష్ణుని అంతిమ పాఠం – కర్మఫలానికి ఎవరూ అతీతులు కాదు

రాముడు వాలి ని చెట్టు వెనుకనుంచి ఒక్క బాణంతో సంహరించాడు. ఆ కర్మ ఫలితంగా – శ్రీకృష్ణునిగా అవతరించి, ఒక వేటగాడి బాణంతో తానే మరణిస్తాడు.

ఇలా, భగవద్గీత 18వ అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పారు:

“ఈశ్వరః సర్వభూతానాం హృద్దేశే అర్జున తిష్ఠతి |
బ్రామయన్ సర్వభూతాని యంత్రారూఢాని మాయయా ||”

అంటే, ప్రతి ప్రాణిలోనూ దైవం అంతర్యామిగా ఉండి, జీవుడి కర్మలకు అనుగుణంగా ప్రేరణ ఇస్తూ ఉంటాడు.

ద్రౌపదీ విషయం – నిస్పృహత కూడా పాపమే

ద్రౌపదిని చీదరించేటప్పుడు క్షమాపణగా మౌనంగా ఉన్న భీష్మ, ద్రోణ, కృపాచార్యులూ భారత యుద్ధంలో ప్రాణాలు కోల్పోయారు. అర్ధం:
అన్యాయం జరుగుతుంటే చూస్తూ ఊరుకునే వారికి కూడా శిక్ష తప్పదు!

మానవుడికి దీవించిన వరాలు – జ్ఞానం & మాట

భగవంతుడు మనకు ఇచ్చిన రెండు విలువైన వరాలు:

1. జ్ఞానం
2. మాట

వాటి సహాయంతో మన జీవితం సత్పథంలో నడిపించుకోవాలి. సత్కర్మలు చేయాలి. ఇతరుల దుఃఖాన్ని అర్థం చేసుకుని, మనసా-వాచా-కర్మణా సహాయం చేయాలి.

సారాంశంగా:

• ఎవరు చేసిన కర్మ వారు అనుభవించాల్సిందే
• భగవంతుడు మనలోనే ఉండి అన్నీ గమనిస్తున్నాడు
• “అహింసా పరమో ధర్మః” – ఇతరులకు హింస కలిగించకూడదు
• ఇతరుల ఆనందంలో మీ ఆనందాన్ని వెదకండి
• ఇదే మానవధర్మం
• ఇదే జీవితగీతం
• ఇదే సృష్టిరహస్యం